• 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
0011 0022 0033 0044 0055
 
Reisverslag Silver Spirit - Danny Van der Elst


Silver Spirit - Zee van luxe, oase van rust.

Een taxi brengt ons tot aan de haven van Barcelona. De Silver Spirit piekt trots boven het havengebouw uit. Al bij het uitstappen maken we kennis met de hoffelijke Silversea-service. Terwijl onze tassen worden weggedragen leidt een vriendelijke jongeman ons tot aan de incheckbalie. De check-in verloopt in een mum van tijd. De veiligheidscontrole gaat even vlot. Een verademing als je drukke luchthavens en lange wachtrijen gewoon bent. Een roltrap brengt ons naar boven. Stairway to heaven, denk ik. De vakantie is officieel begonnen.

   
       

Mijn vriendin Esther en ik zijn erg benieuwd. Bij het betreden van het schip krijgen we een warm handdoekje aangeboden. Aan de receptie melden we ons aan. We worden begroet door de staff, die ons in mooi uitgedost uniform welkom heet. Het lijkt alsof ze er enkel voor ons zijn. Een vriendelijke stem vraagt ons mee te gaan naar onze suite. Onze handbagage wordt overgenomen, please, sir, let me carry these bags for you.

Terwijl we onze suite ontdekken, die uitgerust is met een ruim bed en een badkamer met ligbad én een douche wordt er zachtjes geklopt. Marcial, onze persoonlijke butler, begroet ons. Hij biedt ons een uitstekende fles Champagne aan. I specially selected this fine selection of soaps for you, Sir. We kunnen kiezen uit verschillende zeepjes. Marcial drukt ons op het hart dat we hem steeds, hoe onglegen ook, mogen bellen als we iets nodig hebben. Zijn diensten zullen later onmisbaar blijken. Men had mij al verteld dat de Silversea-service uniform is op de hele vloot. Er zijn butlers, die een speciale butleropleiding hebben genoten, aanwezig op alle schepen.

We nemen plaats op het balkon, kijken uit op de haven van Barcelona, en klinken op onze nu al geslaagde vakantie.

   
foto's: Danny Van der Elst        

Na een korte veiligheidsoefening - veiligheid voor alles aan boord - wordt iedereen verwelkomd met een hapje en een drankje. Er zijn verschillende sprekers die ons op de hoogte brengen van het reilen en zeilen aan boord. We besluiten om zelf op ontdekking te gaan. We vinden de weg naar het ruime openluchtzwembad en de jaccuzi’s op het dek. Daarna verkennen we het wellnescentrum en de bibliotheek. Ook al zit je op een schip, toch heb je het gevoel dat je in een luxehotel bent terechtgekomen.

We zakken af naar de lounge en proberen de Silver Spirit coctail. Het is vakantie!

   
foto's: Danny Van der Elst        

 

Het is nacht. We ontwaken door een lauwe zeebries die zachtjes de kamer binnensluipt. De heerlijke coctails van gisteravond zinderen nog een beetje na. We staan op uit het ruime bed en volgen het spoor van het maanlicht tot op het balkon van onze suite.
Het licht weerspiegelt wondermooi op het water, de zee is haar onstuimige zelf. Er heerst een aangename temperatuur. We bevinden ons ergens tussen Barcelona en Malaga. Het voelt alsof we ver weg zijn, alleen op zee, alsof we wakkerworden in een sprookje. We laten de schuifdeur van het balkon op een kier staan en wandelen met de maan in onze rug terug naar bed. Het ruisen van de zee sust ons opnieuw in slaap.
Ook al moeten we er een paar uur slaap voor opofferen, nuttigen we ons ontbijt bij zonsopgang. Er wordt geklopt, stipt, zoals we de avond ervoor hadden doorgegeven aan onze butler. Zoals altijd is hij uiterst hoffelijk. Tot onze verbazing tovert hij een klaptafel tevoorschijn. Binnen enkele minuten staat een tot in de puntjes verzorgd ontbijt voor ons klaar. Zonder dat we het merken verlaat Marcial de kamer. Hij lijkt onzichtbaar. Het ontbijt is dat niet. Verschillende warme gerechtjes, vers fruit, warme, knapperige broodjes en croissants, versgeperste exotische sapjes sieren een verzorgd gedekte tafel. Heerlijk om de dag te beginnen. We zetten de televisie aan. Die zit verborgen achter een grote spiegel voor ons. Het Silver Spirit-kanaal geeft ons meer informatie over onze vaarroute aan de hand van een kaart waarop de exacte positie van het schip te zien is. Een ander kanaal toont een groot overzichtbeeld van het dek met het zwembad en de jacuzzi’s. De kranten die het wereldnieuws berichten, en ‘s ochtends vroeg aan onze suite geleverd werden, laten we links liggen. Het is immers vakantie.
Na het ontbijt duffelen we ons in en nemen we plaats op de ligstoelen van ons balkon. In tegenstelling tot andere schepen is elke suite is op dit schip uitgerust met een ruim balkon. Een oase van rust. Een verrekijker behoort tot de standaarduitrusting van onze suite. Mijn vriendin Esther beweert dat gisteren een dolfijn heeft gezien. Ik geloof haar.

   
foto's: Danny Van der Elst        

 

Een uurtje later maken we een ochtendwandeling op het dek. De sportievelingen aan boord kruisen ons pad. Sommige mensen joggen, anderen doen oefeningen. De levensgenieters durven zelfs een vroeg glaasje champagne nuttigen. Wij daarentegen gaan naar binnen om wat op te warmen met een espresso en een warme chocola

demelk. We nemen plaats in de panorama lounge, waar we een uitzicht hebben op de eindeloze zee. Vandaag gaan we er een verwendagje van maken. Via de telefoon maken we een afspraak met de spa. In de vroege namiddag worden we verwacht. De ruime privéjacuzzi - met uitzicht op zee - staat hoog op ons verlanglijstje. Alhoewel een sauna of een Turks stoombad ook goed zou doen. Er is ook een fitnesscentrum, maar, daar passen we vandaag even voor. Zoals gezegd, een rustig dagje.

Onder de warme dekentjes doen we een kort dutje op het dek. Dat komt ervan als je zo vroeg opstaat. Ondanks de tientallen mensen in onze omgeving is alles heel rustig. Ook al is iedereen gesteld op zijn privacy, zijn onze medepassagiers vriendelijk, charmant en bereid tot een praatje. Het geluid van de zee brengt ons echt tot rust. Eén van de obers merkt ons op. Hij kijkt mij vragend aan. Ik knik goedkeurend terug. Een minuut later brengt hij ons een espresso en een warme chocolademelk. Men weet duidelijk wat we fijn vinden, zo blijkt.

   
foto's: Danny Van der Elst        

 

We beslissen om te lunchen in “La Terraza”. Daar kan je verschillende Italiaanse specialiteiten proeven in buffetvorm. Best leuk naast de andere à-la-carte restaurants. De temperatuur is nog steeds aangenaam, dus nemen we plaats op het dek. Je kan makkelijk van binnen naar buiten. Als voorgerechtje proeven we verschillende soorten Italiaanse delicatesses. Als je klaar bent met je te bedienen, neemt een van de obers je bord over. Terwijl een andere je stoel voor je uittrekt, wordt je bord op tafel geplaatst. En dat alles met een glimlach. Inmiddels staat er een uitstekend flesje rode wijn op tafel. Het culinaire aspect aan boord wordt verzorgd door Relais & Châteaux, een prestigieuze internationale associatie die 475 van de beste hotels en restaurants vertegenwoordigt, in 55 landen. Silversea is de enige cruisemaatschappij die zo’n topchefs aan boord heeft. En dat smaakt.
Na het eten slenteren we door de lange gangen naar de boutiques aan boord.

   
foto's: Danny Van der Elst        



Vanavond is het een formal night. Dat betekent dat we dineren in stijl. Iedereen ziet er opperbest uit. Terwijl we ons aankleden, merk ik dat ik mijn das niet vind. Grote paniek. Ik bel Marcial. No problem Sir, I willl search the suite for you. Na een korte maar gerichte zoekactie blijkt de das spoorloos. We worden verwacht in het restaurant. Ik kijk Marcial aan. Zonder te aarzelen doet hij zijn bow tie uit. For you, Sir, please, let me help you. Een ogenblik later wandel ik door de gang, met een strikje dat perfect past bij mijn donker pak. Aan tafel vertel ik de anekdote. Iedereen lacht. Ook al mag ik Marcial geen fooi geven - fooien worden niet verwacht, en zijn ook niet wenselijk - zal ik hem later uitgebreid bedanken, met een warme handdruk. Hij zegt dat hij enkel zijn werk doet, maar zijn pretoogjes laten duidelijk merken dat hij er ook van geniet.

Na het eten vinden we chocolaatjes op bed, en niet de eerste de beste. We vermoeden dat hij ze snel in België, ons thuisland, is gaan kopen. Bedankt, Marcial!

Na het uitgebreide diner - waren het nu drie of vier gangen - nemen we voldaan plaats in de lounge. We maken nog een wandelingetje door het schip. Op onze kamer maken we het gezellig, we bestellen een flesje champagne. Toch handig zo’n all-in formule!

 
 
 
       

 

De volgende dag komen we aan in Malaga. Eén van de voordelen van een minder omvangrijk schip als de Silver Spirit, is dat het kan aanmeren in kleinere stadshavens (Malaga, Barcelona, Ho Shi Migh, …). Zo kom je letterlijk recht in de stad terecht als je het schip verlaat. Op nog geen 100 meter van het schip kan je een (fiets)taxi nemen, of gewoon te voet de stad in trekken. Op die manier lijkt een luxe cruiseschip het ideale vervoermiddel. Als je wil optimaal wil genieten, tenminste.

We ontbijten buiten op het dek. Het ontbijt is heerlijk. Ik heb zin in fruit en bedien mij rijkelijk met ananas, mango, en ander lekkers. Het gesprek over fruit brengt ons bij frambozen. Die heb ik niet gezien in het buffet. Ik, veeleisend als ik ben, vraag aan een van de obers of er geen frambozen zijn. Let me check for you, Sir. Even later krijgen we een flinke portie. Ze smaken héérlijk, alsof ze net vers geplukt zijn. Silver Spirit, het schip waar alles mogelijk is, zelfs vers exotisch fruit on demand.

     
foto's: Danny Van der Elst        

 

Voor ons zien we Malaga, het uitzicht is fenomenaal. Alsof we ontbijten op een reuzenrad. De zeebries is aangemaam, het vertrouwde geluid van de zee wordt gebroken door de gezelllige drukte van de stad.

Helaas betekent dit ook dat onze reis ten einde is. De Silver Spirit blijft nog een tijdje liggen in de haven van Malaga, daarna hervat ze haar koers. We kunnen rustig de stad in, zonder dat we met onze koffers moeten sleuren. Die mogen we voor een paar uur bij de receptie achterlaten.

We verlaten het schip en nemen een fietstaxi doorheen Malaga. We beginnen aan een nieuw avontuur. Alleen is de service aan boord van onze taxi iets minder uitgebreid. Terwijl we een historische beschijving aanhoren, en we ons een weg banen door het drukke stadsverkeer, missen we de Spirit. Onze Spirit. Hopelijk zien we je gauw weer terug.

Danny Van der Elst.